درباره من : من یک انسانم که آزاد می اندیشم و آزاد بیان می کنم...
پروفایل من : سعید_ر
| ساعت ٤:۱٠ ق.ظ روز ۱۳۸۸/٤/٤ |
|
سوالات برخط (آنلاین) خود را در انجمن های تخصصی جوان دیتا مطرح کنید برای ورود بخش مرغ عشق انجمن های تخصصی جوان دیتا بر روی لینک ذیل بکلیکید : |
| ساعت ۳:۱۸ ق.ظ روز ۱۳۸۸/۱/۸ |
|
از ابتدا به ساکن بیایید قول بدهیم تمام سعی خود را در حفاظت و نگهداری از این موجودات زیبا به عمل بیاوریم و تمام همت خود را بکار ببندیم تا در اثر بی توجهی ، حق زندگی را از آنها نگیریم.
خیلی خوب قبل از هر چیز یک سری مطالب رو در این سرفصل براتون قرار میدم تا با اصول کار آشنا بشین : موطن مرغ عشق وطن مرغ عشق قاره استرالیاست ، این طوطی موجدار کوچک حدود 160 سال است که به عنوان حیوان خانگی رایج شده . در سال 1840 اولین مرغ عشق ها توسط محقق انگلیسی به نام جان گولد به اروپا برده شد. گولد منطقه اصلی زیست و تولید مثل پرنده را جنوب و جنوب غربی استرالیا میداند ، در این مناطق مرغ عشق های وحشی در فصل بهار در گروههای بزرگ به تولید مثل می پردازند.مدت زمان تولید مثل پرنده به طور غیر مستقیم به بارندگی وابسته است چراکه تخم های نیمه رسیده علوفه ها خوراک جوجه های این پرنده را تشکیل می دهند. مرغ عشق در سوراخ درختان مناطق مناسبی را برای تخمگذاری یافته و شروع به تخمگذاری میکند؛ این پرنده در گروههای بزرگ و در محیطی محدود لانه سازی کرده و شروع به زادآوری می نماید و همانطور که گفته شد تعداد دفعات زادآوری به میزان خوراک مورد نیاز جوجه ها بستگی دارد و در صورت عدم وجود غذای کافی پرندگان دسته جمعی به مناطق دیگر کوچ می کنند. نگاهی سریع به شروع تکثیر مرغ عشق به دست انسان اولین مرغ عشق ها را جان گولد در سال 1840 به انگلستان برد و در حدود سال 1846 مرغ عشق به فرانسه وارد شد و با موفقیت مورد تکثیر قرار گرفت ، در سال 1855 مرغ عشق در آلمان تکثیر گردید اما صرف نظر از اولین تکثیرها باید خاطر نشان کرد که هلندی ها و بلژیکی ها بودند که مرغ عشق را اهلی و خانگی کردند1 . در این مدت و طی اهلی شدن مرغ عشق ، اولین رگه ها و نژادهای مختلف پدیدار شد (لازم به ذکر است که مبحث نژادشناسی مرغ عشق بسیار گسترده بوده و خود نیاز به مقاله ای جداگانه دارد که در آینده ای نزدیک و اگر عمری باقی بود و توفیقی حاصل گردید در این باره مقاله ای بسیار جامع را تهیه خواهم کرد و در دسترس علم پژوهان عزیز قرار خواهم داد). |
| ساعت ۳:۱٦ ق.ظ روز ۱۳۸۸/۱/۸ |
|
طبقهبندی علمی (متاسفانه در اکثر کتب در این مورد بحث نشده و مهجور مانده)
Melopsittacus undulatus مشخصات مرغ عشق اهلی حیوانی است خجالتی، اما اگر از هنگام تولد با انسان خو بگیرد می تواند دست آموز شود . طول بدن این پرنده بین 23 تا 26 سانتیمتر می باشد ، استانداردهای رایج بین المللی مربوط به کمیته های معتبر جهانی از جمله DWV , COM , DKB طول 24 سانتیمتر را تعیین کرده اند . طول عمری بین 7 تا 8 داشته و وزنی در حدود 40 تا 45 گرم دارد. در جدول ذیل اندازه های ذکر شده در منابع مختلف را مشاهده می نمایید :
(مراجع : Russ, K.Neunzig, K(1930) : Der Wellensittich. Greutzshe Verlagsbuchhandlung, Magdeburg Enehjelm, C. Af (1957) : Das Buch vom Wellensittich. Helene, Pfungstadt Schone, R., Arnold, P (1989) : Heimtier und patient, VEB Fischer, Jena ) مرغ عشق دارای منقار خمیده بوده و نوک پایینی کوچکتر از بالایی می باشد ، شکل انگشتان پاهایش به صورت دو انگشت رو به جلو و دو انگشت رو به عقب است.در سن 3 ماهگی از نظر جنسی بالغ شده اما در حدود 5 - 6 ماهگی جفتگیری می کند. مرغ عشق ماده در هر نوبت به طور متوسط 4 - 6 تخم میگذارد (در موارد استثنایی 8 تخم و در پرنده تازه بالغ گذاشتن 3 تخم نیز مشاهده شده). جوجهها 18- 21 روز بعد از تخم بیرون آمده و 24 - 28 روز در لانه میمانند. تشخیص جنسیت برای فهمیدن جنس نر و ماده این حیوان بهترین گزینه توجه به پوستی است که در بالای منقار قرار دارد ، (و سوراخهای بینی در آن قرار دارد) می باشد.در نوع نر رنگ این پوست آبی تیره و یا بنفش است اما در نوع ماده آبی بسیار روشن با هاله ای سفید در اطراف سوراخهای بینی(بالاخص در ماده های جوان) ٬ قهوه ای یا متمایل به قوه ای است . رنگ آبی این پوست در نوع نر همواره مشخص است البته در نرها مریض و یا پیر این رنگ مات شده و ترکهایی در آن دیده می شود ، اما رنگ این پوست در ماده ها متغیر است در موقع تخم گذاری و در جوانی صاف و روشن تر است و پس از این مدت تیره تر و چروک دار می گردد. |
| ساعت ۳:۱٦ ق.ظ روز ۱۳۸۸/۱/۸ |
|
شاید به جرات بتوان گفت خرید یک پرنده آن هم بوسیله یک شخص مبتدی از نگهداری آن مهمتر و خطیرتر است چراکه در صورت عدم دقت احتمال خرید یک پرنده بیمار وجود دارد که این کار علاوه بر دلسرد کردن فرد ، دیگر پرندگان او و همچنین گاه خودش را در معرض ابتلا به امراض خطرناک قرار خواهد داد. برای اینکه خرید مناسبی داشته باشیم یا باید به همراه یک شخص ماهر و متخصص اقدام به این کار کنیم و یا از منابع معتبر و تجربیات دیگران (به علاوه کمی آزمون و خطا) استفاده نماییم ؛ به طور قطع و یقین به همراه بردن یک شخص متبهر شانس خریدن یک پرنده ایده آل را بسیار بالا می برد اما همیشه این کار ممکن نیست پس باید فوت و فن این کار را آموخت تا در صورت لزوم بتوان از آن استفاده کرد. نکاتی که در هنگام خرید باید به آن توجه کرد 1- مرغ عشق باید سر حال و شاد باشد و مرتبا جست و خیز کرده و آواز بخواند ، البته ساکت و آرام بودن پرنده صرفا به معنای بیمار بودن آن نیست چراکه عموما مرغ عشق ها در طول روز نیز می خوابند. 2- پرهای پرنده باید مرتب باشد ، مرغ عشق مریض به پرهایش رسیدگی نمی کند و پرهایش کثیف و به هم ریخته می باشد. 3- پرهای مخرج ( محل دفع فضولات ) پرنده باید به صورت کرکهای سفید و تمیز بوده و همچنین خود مخرج صورتی رنگ باشد ، با فوت کردن به این قسمت می توانید به این قضیه پی برد. 4- چشمهای پرنده سالم ، گرد و براق و سیاه است (البته نژاد آلبینو دارای چشمهایی قرمز است) اگر پرنده در حالت استراحت نباشد ، نباید چشمهایش خمار و بی حال باشند. 5- پاهای مرغ عشق سالم و جوان فلسهای تمیز ، نرم و لطیف دارد. 6- دم پرنده سالم همیشه در راستای بدنش می باشد. 7- مدفوع پرنده نباید حالت آبکی داشته باشد (برای مطلع شدن به کف قفسی که پرنده در آن قرار دارد نگاه کنید). اگر در هنگام خرید به این نکات توجه کنید می توانید مطمئن باشید که انتخاب شما صحیح خواهد بود. |
| ساعت ۳:۱٥ ق.ظ روز ۱۳۸۸/۱/۸ |
|
تغذیه غذای اصلی مرغ عشق در اسارت و آزادی دانه است. دانهها شمال 2 گروه مهم هستند :
1- دانه غلات : کربوهیدرات زیاد وچربی کم دارند ، مانند ارزن (طبیعتش سرد و خشک می باشد و دانه ایی قلیایی و سرشار از پروتئین و منبعی غنی از ویتامین A و فسفر و املاح معدنی گوناگون است) و ذرت. 2- دانههای روغنی : چربی زیاد وکربوهیدرات کم دارند ، مانند تخم کتان (طبیعتش گرم بوده و حاوی انواع ویتامین و ترکیبات کربوهیدرات و املاح معدنی میباشد) یا تخم آفتابگردان. غذای مناسب مرغ عشق ارزن میباشد ولی این غذای کاملی نیست بویژه هنگام تولید مثل و برای بالانس کردن آن اضافه کردن یک دانه روغنی (مانند تخم کتان) لازم است . علاوه بر اینها سبزیجات (مانند هویج ، کلم) ، میوههای تازه (مانند سیب) و نیز مکمل توصیه میشوند. باید توجه داشت که هر نوع تغییر جیره به تدریج انجام شود. نکته : حتما به ازای هر یک کیلو ارزن 200 گرم تخم کتان با آن مخلوط کنید نه بیشتر و نه کمتر چون تخم کتان یه دانه روغنیست و برای تامین بسیاری از مواد بدن آنها ، مخصوصا برای گرفتن نطفه موثر میباشد. شما می توانید هفته ای 2_3 بار به اندازه یک قاشق غذاخوری برنج ( به صورت کته ) به مرغ عشق بدهید. جدول ذیل شما را در بالانس و تنظیم یک برنامه غذایی مناسب برای ادوار مختلف حیات مرغ عشق یاری میدهد :
نان: نان سبوس دار و کم نمک را با آب گرم خیس کنید تا نرم شود و بعد در قفس بگذارید. جوانه ها : کامل ترین و حیاتی ترین بخش جیره غذایی مرغ عشق است (که متاسفانه بسیار مورد غفلت قرار میگیرد). دانه ها در هنگام جوانه زدن ،مملو از ویتامینها و پروتئین ها ، املاح معدنی ، کربوهیدراتها و قندهای طبیعی میشوند و برای مصرف مرغ عشقها بخصوص جوجه ها بسیار مفید است ، حداقل هفته ای یک بار به آنها جوانه گندم بدهید. مکمل: دو مکمل مهم برای مرغ عشق سنگریزه (یا شن) و کف دریا میباشند. پرندگان دانه خوار از جمله مرغ عشق اغلب قبل از خوردن دانه اقدام به خوردن سنگریزه میکنند. سنگریزه در سنگدان پرنده کمک به شکستن دانه کرده ونقش مهمی در هضم آن دارد. باید توجه داشت که سنگریزه آلوده نباشد.سنگریزه را هم میتوان با ارزن مخلوط کرد(البته با نسبت خیلی اندک) و هم میتوان جداگانه در یک ظرف دهان گشاد ریخته و در کف قفس گذاشت. ویتامین B در جدول ذیل مواد معدنی مهمی که در متابولیسم مرغ عشق نقش اساسی دارند ذکر شده است :
نگهداری چند نکته مهم 1- مرغ عشق هایی که تازه خریداری شده اند را تا اطمینان از سالم بودنشان در قرنطینه نگهداری کنید. 2- به محض مشاهده علائم بیماری در هر کدام از مرغ عشق ها ، آن را از بقیه جدا کنید و سپس به مداوایش بپردازید. 3- سعی کنید از میله ها و ظروف غذاخوری پلاستیکی و بدون درز و شکاف و شکستگی استفاده کنید. 4- از قفس مناسب جهت نگهداری مرغ عشق (75 ‚ 60 ‚ 100 سانتیمتر) استفاده کنید قفسهای کوچک باعث بی تحرکی و در نتیجه چاقی مرغ عشق و همچنین شکستگی و بی نظمی پرها می شود. 5- میله را در جهت مخالف یکدیگر و در طول قفس قرار دهید تا فاصله پرواز بیشتر باشه و امکان تحرک پرنده زیادتر گردد. 6- میله ها را در جای خود کاملاً محکم کنید و حداقل دو هفته یکبار میله ها و ظروف غذاخوری را از قفس بیرون آورده ضد عفونی کرده و در صورت شکستگی تعویض نمایید. 7- حداقل روزی یک بار آب را تعویض و ظرف آن را تمیز کنید. 8- روزانه یکبار دانخوری را بیرون آورده و اضافات و پوسته ها را دور ریخته و دان جدید اضافه کنید تا مرغ عشقها گرسنه نمانند. 9- هر ماه یکبار مرغ عشقها را (البته در صورتی که جوجه و یا تخم نداشته باشند) در یک قفس دیگر گذاشته و قفس را ابتدا با اسپری های حشره کش یا مواد ضد عفونی کننده ضد عفونی کنید و پس از یک ساعت کاملاً با آب و مواد شوینده آنها را بشویید و بگذارید با نور خورشید خشک شوند. 10- هفته ای دو بار ظرف حمام برای مرغ عشقهای خود بگذارید(البته در جای گرم و غیر از زمان جفتگیری). آب تنی چگونه می توان مرغ عشقها را اهلی (دستی) نمود ؟ برای این کار دو روش وجود دارد و بسته به فرد بکار گیرنده و میزان زمانی که می خواهد برای این کار اختصاص دهد متفاوت می باشد (البته اصول ایجاد رفتار در هر دو مورد یکسان است و تفاوت آنها در مرحله ابتدای آنها می باشد) ؛ من در ذیل هر دو روش را همراه اصول حاکم بر آن توضیح میدهم : روش اول : این روش دیر بازده بوده و نیاز به صبر و حوصله فراوانی دارد اما کاملا بر قوانین اخلاقی منطبق است ، این روش در ابتدا به ساکن بر پایه عادی شدن و حذف محرک بی اثر استوار است و پس از آن بسته به راهکاری که شما پیش می گیرید میتواند بر طبق اصول یادگیری شرطی شدن کلاسیک و یا فعال ادامه یابد ؛ حال به شرح جزئیات کار می پردازیم : در این متد ، شما هر روز مدتی را صرف غذا دادن به حیوان نموده و با ملایمت با او صحبت می کنید (در این هنگام هرگز حرکات تند و ناگهانی از خود بروز ندهید چراکه حیوان ، شما را به عنوان محرک خطرناک شناسایی کرده و عکس العمل دفاعی که همان فرار و یا ستیز است را از خود بروز خواهد داد) پس از مدتی درخواهید یافت که پرنده با شما اجین شده و حتی اگر دست خود را درون قفس ببرید عکس العمل شدیدی از خود نشان نداده و به کار خود مشغول است (حیوان ، در این دوره ای که هر روز با او صحبت می کرده اید و به او غذا داده اید به طور ذاتی دریافته که شما برای او خطری ندارید و اصطلاحا به یک محرک بی اثر تبدیل شده اید) خوب ، هم اینک نوبت مرحله دوم کار است ، این مرحله و روشی که پیش می گیرید (علاوه بر نوع گونه حیوانی که در حال تعلیم دادن به آن هستید) بسته به فعلی است که می خواهید حیوان از خود بروز دهد متفاوت است مثلا اگر می خواهید با ایجاد صدای خاصی پرنده به سمت شما بیاید باید در هنگام غذا دادن به پرنده یک صدای خاص از خود ساطع کنید (مثلا با یک ریتم خاص سوت بزنید یا یک صدای ممتد ایجاد کنید و امثالهم ؛ البته نکته ای که در اینجا حائز اهمیت است یکسان بودن نوع صدای تولید شده در تمام مدت آموزش می باشد) پس از مدتی حیوان نسبت به آن صدا شرطی شده و در صورت شندینش به گمان این که غذا به همراه دارید عکس العمل نشان داده و به سمت شما جذب میشود و یا مثلا فقط با دست به او میوه و یا سبزی مورد علاقه اش را بدهید در این صورت او نسبت به دست شما شرطی شده و با دیدن دستتان به سمت آن جذب می شود (به این الگوی یادگیری در اصطلاح شرطی شدن کلاسیک می گویند). اما برای ایجاد رفتار پیچیده تر این الگوی رفتاری ناکارآمد بوده و نیاز به الگوی دیگری به نام شرطی شدن فعال دارید که این نوع از یادگیری بر پایه پاداش و تنبیه استوار است . در این مورد ، بروز یک رفتار منجر به پاداش و یا تنبیه می گردد . حال اگر عمل و رفتار به پاداش منتهی شود قطعا احتمال بروز مجدد آن رفتار افزایش یافته و بلعکس اگر منتهی به تنبیه شود احتمال تکرار کاهش خواهد یافت لازم به ذکر است که این الگوی یادگیری بیشتر در مورد حیوانات بزرگ و باهوش (از جمله اسب ، سگ و ... ) بسان آنهایی که در سیرک هستند متداول است و در مورد مرغ عشق کارایی چندانی ندارد ؛ به دلیل اینکه این نوشته مستقیما در مورد مرغ عشق می باشد از توضیح وبسط این الگوی یادگیری خودداری می کنم. حال به روش دوم می پردازیم : قبل از توضیح در مورد این روش باید متذکر شوم تمام اصول بنیادی این متد مثل روش قبل است و تنها تفاوت آنها این است که در روش اول باید مدتی را صرف غذا دادن و صحبت کردن با حیوان می کردید تا به شما عادت کند (شناسایی به عنوان یک محرک بی اثر) که در این راهکار نیازی به آن نیست ، در این روش شما باید بالهای مرغ عشق را کوتاه کرده و از اصل گرسنگی برای جذب حیوان استفاده کنید فی الواقع چیدن بالها منجر به عدم توانایی گریز پرنده می شود و گرسنگی دادن ، حیوان را مجبور به اعتماد میکند که مجموعا علاوه بر کاهش چشمگیر مدت زمان عادی شدن همراه با شرطی شدن کلاسیک می باشد. حال به شرح جزئیات کار می پردازیم : ابتدا شاه پرهای مرغ عشق خود را کوتاه کنید (اگر آنها را بکشید بعد از 6 هفته رشد کامل کرده و پرنده شما مجددا قادر به پرواز خواهد بود ولی اگر آنها را کوتاه کنید تا اولین پرریزی عملا صاحب شاه پر نخواهند شد و توانایی پرواز را بدست نخواهند آورد . اصولا چیدن پر نسبت به کشیدن آن دارای دو مزیت است : اول اینکه به پرنده خود آزار نرسانیده اید و دوم اینکه مدت زمان بیشتری برای آموزش و جلوگیری از گریز در اختیار دارید پس قطعا چیدن پر بر کشیدن آن ارجح است) سپس ظرف غذا و همه مواد خوراکی را از قفس بیرون بیاورید (ظرف آب را هرگز برندارید چرا که ممکن است آب دادن به پرنده را فراموش کنید و منجر به تلف شدن آن شوید) و حدودا نیمی از روز تا یک روز پرنده را به حال خود رها کنید پس از آنکه متوجه شدید حیوان شما به شدت گرسنه شده در کف درست خود ارزن ریخته (البته اگر از قبل با علایق حیوان خود آشنا باشید می توانید غذای مورد علاقه اش را در دستتان ریخته و به او بدهید که مطمئنا این کار به جذب پرنده بسمت غذا تاثیری بسزا خواهد داشت) و درون قفس ببرید تا به سمت آن جذب شود سپس این کار را برای مدتی ادامه بدهید تا پرنده به شما عادت کند (می توانید از همان ابتدا هنگام غذا دادن یک صدای خاص را برای پرنده ایجاد کنید تا به آن صدا شرطی شود). نکته : حال که به تفصیل دو روش را توضیح دادم لازم میدانم این نکته را هم ذکر کنم که من بشخصه راهکار اول را ترجیح میدهم چرا که علاوه بر عدم آزار رساندن به حیوان برای خود شخص هم لذتبخش است.
به وسیله دو سری مواد غذایی می توانید جوجه ها را بزرگ کنید: پس از تهیه یکی از دو محلول فوق یک سرنگ 10 سی سی برداشته و یک لوله نرم و باریک و انعکاف پذیر به سر این سرنگ وصل کنید، این لوله را میتوانید از مغازه ھایی که دوچرخه تعمیر می کنند خریداری نمایید ارتفاع این لوله باید حداکثر 5 سانتیمتر باشد به طوری که این لوله مستقیما به چینه دان پرنده وارد شود. |
| ساعت ۳:۱۳ ق.ظ روز ۱۳۸۸/۱/۸ |
|
شرایط تکثیر 1- به ازای هرجفت مرغ عشقی که دارید یک خانه تخم بگیرید ، بهتر است خانه پلاستیکی باشد (در بازار هم خانه چوبی و هم پلاستیکی موجود است ، لانه پلاستیکی بهتر می باشد چون به راحتی قابل شست و شو بوده و مثل چوب نیست که موجودات ذره بینی لای درزها و سوراخهایش رشد کنند). 2- لانه را بعد از خرید با آب گرم و مایع ظرفشویی خوب بشویید و 2 ساعت در معرض نور آفتاب بگذارید تا کاملا خشک و ضد عفونی شود. 3- لانه را نه خیلی بالا و نه در کف قفس ، بلکه در وسط یکی از دیواره های قفس بگذارید جلوی در لانه طوری یک میله را به موازاتش قرار بدهید تا پرنده بتواند راحت به درون لانه برود. 4- پرنده را با انواع میوه ها مثل سیب ، گلابی ، پوست هندونه و انواع سبزیها مثل شوید و هویج و جعفری تغذیه کنید و البته جوانه گندم هم که یک غذای بسیار ایده آل و مقوی محسوب می شود را فراموش نکنید . آب تازه را همواره در اختیار پرنده خود بگذارید (ویتامین و کلسیم را هفته ای دو بار به آب آنها اضافه کنید). 5- جای نه گرم و نه سرد و بدون جریان شدید هوا را برای قرار دادن قفس در نظر بگیرید. مدت زمان لازم برای جفت شدن مرغ عشق نر و ماده تولید مثل 1- فراهم آوردن شرایط مناسب نگهداری و تغذیه. 2- قرار دادن جعبه آشیانه : یک محرک برای تولید مثل محسوب میشود. برای مرغ عشق جعبه آشیانه بهاندازه 23‚17‚17 سانتیمتر و ورودی به قطر 4-5 سانتیمتر مناسب است. وجود یکمیله جلوی سوراخ ورودی کمک میکند پرنده نر جفت خود را هنگام خوابیدن رویتخمها بهتر تغذیه کند. ضمنا مرغ عشق تخم را مستقیما روی کف لانه میگذارد و نیاز به وسیله دیگری نیست. 3- استرس : استرس را باید به حداقل رساند. صاحبان وسواسی یا فضول که بطور متناوب داخل جعبه آشیانه را نگاه میکنند و نیز ظاهر شدن شکارچیانی مانند گربه اطراف قفس از عوامل مهم استرسزا محسوب میشوند. 4- نقش تحریک سایر پرندگان : میتوان چند جفت مرغ عشق را در قفسهای مجزا ولی در کنار یکدیگر قرار داد. صدای هر جفت میتواند جفت های دیگر را به نشان دادن رفتار تولید مثلی تشویق کند. 5- تأثیر نور : افزایش تدریجی مدت زمان وجود نور تحریک مناسبی است. فصل جفتگیری مرغ عشق (معمولا) بهار و تابستان است. شما می توانید در زمستان با روشن نگه داشتن چراغها تا پاسی از شب پرندگان خود را به جفتگیری تحریک کنید. ناباروری نکته : بعضی موارد ممکن است مرغ عشق ماده پس از اینکه جوجه هایش از تخم بیرون آمدند بعضی از آنها ترد کرده و از لانه بیرون بیاندازد ، یکی از علل این مسئله فقدان غذا در قفس است چرا که در حین بزرگ کردن جوجه مصرف غذای مرغ عشق ها چند برابر می شود ، اگر با چنین موردی مواجه شدید به آرامی جوجه را در دهانه لانه قرار دهید ، در این حالت مادر جوجه را به درون لانه و به زیر شکم خود هدایت می کند اما اگر این اتفاق باز هم تکرار شد یا باید جوجه را در زیر شکم مرغ عشق دیگری که خود صاحب جوجه است قرار دهید و یا اینکه خودتان نقش مادر را برایش ایفا کرده و آن را بزرگ کنید. تاثیر عوامل محیطی بر باروری و بسط اصول حاکم بر تولید مثل برای اینکه بتوانم این مطلب را به طور شایسته برای شما عزیزان توضیح دهم نیاز به پیش زمینه ها و دانسته های اولیه ای می باشد که در ذیل به صورت تیتروار ذکر می نمایم (لازم به ذکر است که برخی از مطالبی که در ادامه می خوانید در مورد افراد آزاد گونه صادق می باشد نه آنهایی که در قفس نگهداری می شوند ولی به دلیل افزایش بار دانش شما خوانندگان گرامی آن را ذکر نموده ام):
|
| ساعت ۳:۱٢ ق.ظ روز ۱۳۸۸/۱/۸ |
|
عوامل اصلی در پیدایش بیماری روش معاینه و تشخیص بیماری پرها :
بیماریهای مهم و درمان آنها 1- پرنده مریض را سریعا از قفس بیرون آورده و در یک قفس دیگر قرار دهید (تنها). 2- قفس را به یک جای گرم ببرید. این مکان نباید شلوغ و پر سر و صدا باشد. 3- در این زمان به هیچ عنوان سبزی و میوه به پرنده ندهید. 4- در ظرف آب پرنده بیمار، روزی نصف قرص جوشان مولتی ویتامین ( یا 12 قطره ) و یک چهارم قرص هم کلسیم جوشان (یا 10 قطره) بریزید. 5- آنتی بیوتیک ضروریست؛ از داروخانه های دامپزشکی شربت آنتی بیوتیک مثل سولفادیمیدین سدیم تهیه کنید اگر امکانش نبود از شربتهای خوراکی آنتی بیوتیک انسانی ، 10 - 12 قطره در ظرف آب بریزید. ولی هر روز این کار را تجدید کنید. در صورت نبود شربت ، قرص اریترومایسین را کوبیده و با آب ولرم مخلوط کنید ( برای هر روز نصف قرص کافی می باشد ) ، وقتی خوب رقیق شد ، با قطره چکان ، 4 - 5 قطره در دهان پرنده مریض بچکانید.
1- قفس پرنده زخمی را حتما عوض کنید. 2- از داروخانه یک شربت آموکسی سیلین یا یک شربت آنتی بیوتیک دیگر تهیه کنید و در ظرف آب بریزید و هر روز آب درون ظرف را عوض کنید. 3- ویتامین را فراموش نکنید؛ سبزی (جعفری و شوید و هویج) و میوه (سیب) را حتما درون قفس بگذارید. 4- نگذارید در این مدت (تا بهبودی کامل) به او استرس وارد شود.
1- پرنده های سالم را از مریض جدا کنید. 2- دادن هر گونه سبزی، میوه و گندم جوانه زده را قطع کنید. 3- مولتی ویتامین را به صورت قطره یا قرص جوشان در برنامه غذایی پرنده بگذارید. 4- اگر نشانه ای از آب ریزش بینی هم مشاهده می کنید، می توانید مطمئن باشید که سرما خورده است در این حالت یک کپسول آموکسی سیلین را باز کرده و پودرش را در نصف لیوان آب ولرم حل کنید و به همراه ویتامینها در ظرف آب پرنده خود بریزید.
رشد بیش از حد ناخنها و منقار در صورت بروز این پدیده باید از محلی که فاقد عروق خونی هستند کوتاه شوند.
نیوکاسل ویروس عامل بیماری از خانواده پارامیکسوویریده و جنس روبلاویروس است. در دمای 56 و 60 درجه سانتیگراد به ترتیب در عرض سه ساعت و سی دقیقه غیرفعال می شود. در pH اسیدی هم ویروس دوام نمی آورد. از میان مواد شیمیایی هم این ویروس به اتر حساس است و توسط ضدعفونی کننده های فرمالین و فنل غیرفعال می گردد. در دمای محیط و بخصوص در مدفوع مدت زمان طولانی زنده می ماند. منبع ویروس :
پسیتاکوز کز کردن ، لاغری ، اسهال و صداهای تنفسی نیز وجود دارد. پیشگیری :
یبوست علائم :
غده یا ورم جلدی
آبله
بیماری لاغری
چاقی معالجه :
پرریزان فرانسوی
هم نوع خواری
سل پرندگان حساس :
زالمونل
سالمونلوزیس در خانواده سالمونلا انواع و اقسام باکتریها قرار دارند که اغلب پرندگان زینتی را آلوده می کنند ولی شدت آلودگی با سالمونلا تیفی موریوم بیشتر است. راههای آلودگی : در پرندگان قفسی بیشتر سالمونلاها به طور ارثی از پدر و مادر به فرزندان منتقل می شوند ؛ آلودگی پرندگان بالغ از چند طریق صورت می گیرد : 1- آلودگی از راه غذا بالاخص تخم مرغ 2- آلوده شدن غذا و آب بوسیله پرندگان وحشی (برای پرندگان نگهداری شده در پاسیوها و قفسهای مستقر در فضای آزاد) 3- تماس با پرنده آلوده تازه وارد 4- آلودگی بوسیله ویزیتورهایی که با پرندگان آلوده در تماس بوده اند سایر روشهای ممکن : دان کهنه و بیات(سالمونلا تیفی موریوم در شرایط معمولی در آب و دان زنده می ماند)_حشرات ، من الجمله مگس_رعایت نکردن بهداشت و ..... توضیح در مورد بیماری : شدت بیماری و سیر آن بسته به منابع ابتلا و سن پرنده و همچنین بسته به نوع سالمونلا متغییر است اما در جوجه ها اغلب نوع حاد بیماری مشاهده می شود.مثلا در مواردی که تخم مرغ آلوده به والدین و جوجه ها خورانده می شود بالغین کمتر صدمه می بینند. در حالت اپیدمی قدرت تفریخ تخم ها کم شده (به 10 درصد می رسد) و مرگ در زرده به وقوع می پیوندد ، جوجه های بدست آمده اغلب ضعیف و نحیف بوده ،عقب افتاده و بدقیافه اند و قبل از اینکه آشیانه را ترک کنند می میرند. بیماری از چند روز تا دو هفته پس از خوردن غذای آلوده شروع می شود (بسته به حدت میکروب و نوع پرنده علائم کلینیکی ظرف دو روز تا دو هفته ظاهر می شود) ، پس از ده روز از مشاهده اولین علائم تلفات بروز می کند و ممکن است 90 درصد پرندگان نگهداری شده در یک مکان تلف شوند. علائم بیماری : علائم بیماری از افسردگی تا مرگ ناگهانی متغییر می باشد ، معمولا یک تا سه روز پرنده ها احساس سرما می کنند و به همین دلیل پف کرده و به هم می چسبند ، پرها خشن و ژولیده و به طرف بالا شده ، میزان مصرف آب و دان کم می شود در نتیجه پرنده لاغر شده ، تند تند نفس کشیده و دل دل می زند ، اسهال آبکی زرد و سبز کمرنگ که اغلب خاکستری و خون آلود است پرهای اطراف مقعد را به هم می چسباند ، چشمها بسته شده و بلافاصله قبل از مرگ پرنده نابینا می شود ، علائم عصبی مانند تورم مغز و حالت تشنج بروز می کند. تشخیص : تنها با اتکا به علائم نمی توان تشخیص بیماری را قطعی کرد بلکه باید با جدا کردن میکرب از خون یا جراحات پرنده مرده بیماری را ثابت و مشخص نمود ،آزمایش مدفوع پرنده زنده به تشخیص کمک می کند ، باید توجه داشت که آزمون آگلو تیناسیون که در اسهال سفید برای سالمونلاپولوروم به کار میرود در پرندگان قفسی مورد استفاده قرار نمی گیرد اما در تئوری به مشخص کردن پرندگان ناقل کمک می کند. نکته : بیماری در پرندگان قفسی علی الخصوص آنهایی که در حالت حاد بیماری قرار دارند بویژه در بالغین با پاستورلوز و شبه سل قابل اشتباه است. درمان : بهترین حالت معدوم کردن پرنده ها می باشد ، پس از معدوم نمودن باید محل نگهداری را ضد عفونی نموده و مدتی طولانی خالی گذاشت و پس از ضد عفونی های مکرر دوباره شروع به نگهداری و پرورش پرنده نمود.اما در مواردی که ترجیح می دهید پرنده های بیمار را معالجه نمایید باید درمان را برای مدت طولانی ادامه داده و برای چند دفعه تکرار نمایید. بهترین تجویز درمانی شامل فورازولیدن و اسپکتینوماییسین است ؛ سولفانامید ، بخصوص سولفادیمیدین و سولفا دیازین موثرند اما تتراسایکلین ،کلرامفنیکل و نئومایسین تاثیر چندانی ندارند ؛ بهتر است چند دارو را با هم مصرف نمایید و یا اینکه پس از آنتی بیوگرام ، دارویی را انتخاب نموده و به کار گیرید. پیشگیری : بهترین فاکتورهای پیشگیری ، رعایت بهداشت ، تمیز و ضد عفونی کردن مرتب ، خرید دان از محل مطمئن ، پرهیز از تجمع طیور و جدا نگه داشتن پرندگان تازه خریداری شده است. پاپوا ویروس پاپوا باعث ایجاد بیماری در جوجه های مرغ عشق می گردد . این ویروس کوچک و فاقد پوسته بسیار مقاوم می باشد (تا دمای 56 درجه می تواند چند ساعت دوام بیاورد) به همین دلیل در صورت اپیدمی تا مدتها قابل سرایت می باشد. |